3 talentvolle Gelderse bands op het podium!

Popcultuur Wageningen presenteert club 3voor12 gelderland met optredens van Killer Honey, Bunker en The Hubschrauber! Op donderdag 13 december hebben we een mooi muzikaal drieluik op het programma staan! Drie Gelderse bands om van te smullen: Killer Honey is een indie pop / rock band uit Nijmegen, die zoals de naam al doet vermoeden, twee kanten heeft. Soms lief en bitterzoet maar soms ook gewoon recht voor z’n raap rock. Hun EP ‘Signs’ dekt dan ook bijna alle richtingen binnen de genoemde genres. Luisteren kan hier: www.myspace.com/killerhoneyband Van Bunker hoef je geen slappe hap te verwachten: deze mannen uit Arnhem brengen rock / new-wave met een bite! Ze bestaan nog niet zo lang maar hun eerste demo (http://bunker-arnhem.bandcamp.com/ ) mag er zeker wezen. The Hubschrauber staat voor rock / electronic uit Nijmegen. Hubschrauber is Duits voor ‘helikopter’, bij vlagen waan je je even in de wolken, terwijl ze je even later ook gewoon weer op de grond zetten. Als invloeden noemen ze Radiohead, Jeff Buckley, Elliot Smith, beoordeel zelf: http://soundcloud.com/thehubschrauber Locatie: Café De Overkant Aanvang: 22:00 uur Toegang: Gratis! tijdschema: Killer Honey: 22:00-22:30 Bunker: 23:00-23:30 The Hubschrauber: 00:00-00:30

‘Ik schilder! Ik boodschap niet’

Riekje Offerhaus schildert tweeluik van samenleving voor tentoonstelling

Door Annie van Gansewinkel

Van 2 november tot 21 december is in Wageningen, Binnenhaven 7, de tentoonstelling Point of no Return waaraan 22 kunstenaars meedoen. Een van hen is Riekje Offerhaus.

De ochtend van het interview heeft Riekje Offerhaus (76) wel een uur op haar hurken kamelen zitten tekenen bij het circus. Ze is gefascineerd door de wereld van circus en kermis. Vroeger zat ze dagenlang te schetsen in het circus. ‘Ik mocht zelfs achter de coulissen komen. Veel glamour voor het oog, maar armoe erachter.’

Riekje Offerhaus met het schilderij ‘Menselijke samenleving’

Foto: Salman Ezzammoury

Ooit maakte ze al een schilderij van een carrousel in Frankrijk onder de platanen. Die carrousel is nu weer opgedoken in een schilderij van haar tweeluik voor de tentoonstelling Point of no Return. Dat schilderij draagt de titel: ‘Menselijke samenleving’, mensen op de kermis hebben plezier en ze zijn met elkaar verbonden. Een vrouw met kind en beer zoekt zelfs contact met de toeschouwer.

Op het andere doek, ‘Netwerksamenleving’, is elke persoon op zichzelf, verscholen achter laptop of mobiel. Zo merkt de telefonerende vrouw niet op dat het kind aan haar hand enthousiast wijst naar de kermis.

‘Als kinderen vanuit school meteen achter de computer verdwijnen in plaats van met vriendjes te spelen, vind ik dat zorgelijk. Het is een tendens, maar ik wil het niet zwart-wit zien. Die menselijke samenleving kan ook benauwend zijn, als iedereen alles van elkaar weet.’

Riekje wilde graag meedoen aan deze groepstentoonstelling. ‘Ik wil niet alleen op een eilandje schilderen.’ Het thema bracht haar op het onderwerp: veranderingen. ‘Klimaatverandering is dan voor de hand liggend. Ik maak me daar ook zorgen over, maar ik ga geen stervende vissen schilderen. Ik heb behoefte aan warmte. Dan schilder ik liever een warme stal waar twee boertjes voor hun koetjes zorgen, of de mooie dingen in de natuur. Ik schilder! Ik boodschap niet.’

Riekje maakt figuratief werk en vaak beeldt ze mensen af. Iedere week doet ze met een groep aan modeltekenen en ook maakt ze portretten, onlangs nog het portret van de directrice van Circus Renz.

Voor het werk van deze tentoonstelling is ze op een andere manier te werk gegaan. Anders schildert ze intuïtiever, nu dacht ze tevoren lang na over de compositie voor die twee werelden.

Riekje Offerhaus heeft al een lange staat van dienst als kunstenaar. Tegen de zin van haar vader ging ze toch naar de kunstacademie, in Arnhem, en sindsdien heeft ze altijd geschilderd. ‘Ik heb het schilderen nodig voor mezelf.’ Naast haar werk in opdracht, portretten bijvoorbeeld, maakt ze ook vrij werk. Belangrijke gebeurtenissen uit haar leven zoals ziekte geeft ze daarin een plaats.

Of ze tevreden is over dit tweeluik? ‘Ik ben nooit echt tevreden. Je vergelijkt jezelf met anderen en dan zijn er ook altijd schilders die ik beter vind. Trots en twijfel wisselen elkaar af.’

‘Als je niet komt, is je kans voor altijd voorbij’

Initiatiefnemers grote tentoonstelling ‘Point of no Return’ in Wageningen 

WAGENINGEN – Op 2 november opent in Wageningen de tentoonstelling Point of no Return waaraan 22 kunstenaars meedoen. In interviews besteden we aandacht aan ‘the making of… Point of no Return’.

Ze zitten vol positieve energie en hun eigen ideeën smeken om uitvoering in kunst. En toch offeren de Wageningse kunstenaressen Petra de Vree en Jacqueline van Bergeijk vrijwillig maanden op om een tentoonstelling te organiseren.

Wat bezielt ze om zoveel tijd te stoppen in Point of no Return?

Het idee voor het thema vond Petra de Vree bij de Maya-voorspellingen dat op 21 december 2012 de wereld een ingrijpende omwenteling wacht. Ze heeft vijftien jaar in het buitenland gewoond en gewerkt. ‘Ik geloof zelf niet in die voorspellingen, maar ik merkte in Guatemala hoezeer het dagelijks leven doortrokken is van Maya-rituelen. Daarom wilde ik juist in 2012 iets doen met kantelpunten, keerpunten.’

Petra’s idee viel in goede aarde bij Jacqueline van Bergeijk en al snel wisten ze dat ze samen deze tentoonstelling wilden dragen. Het thema sloeg aan bij verrassend veel leden van het Platform Beroepskunstenaars Wageningen.

Kunstcoaches

Kunstenaars uit verschillende disciplines – fotografie, ruimtelijk werk, schilderijen, literatuur –werken momenteel met het thema. Ze kregen begeleiding van kunstcoaches Jos van Gessel en Ineke Kaagman.

Jacqueline: ‘De coaches hebben allerlei luikjes opengezet en daardoor lieten zij kunstenaars over hun eigen grenzen kijken. Iedere kunstenaar kan op een unieke manier met het thema omgaan. Velen hebben dan ook een bepaald moment of kantelpunt uit hun eigen leven uitgewerkt. Dat levert heel gevarieerd werk op.’

Jacqueline werkt ruimtelijk met textiel. Zij heeft haar werk voor de tentoonstelling grotendeels klaar. Petra, die meestal met klei werkt, heeft het thema inmiddels van alle kanten bekeken en uitgeprobeerd, maar ze kwam er nog niet aan toe haar eigen werk te maken.

Je kan met dit thema een dramatisch zwarte kant uit, maar zowel Petra als Jacqueline kiezen voor een positieve lading. Ze zijn het erover eens dat kunst vragen mag oproepen, twijfels mag benoemen, maar het moet niet alleen zwart zijn. Jacqueline: ‘Het leven is voor sommigen al moeilijk genoeg. Het spreekt vanzelf dat kunst niet alleen mooi moet zijn, er moet wel spanning in het werk zitten.’

‘Ik heb in de derde wereld veel ellende gezien,’ zegt Petra. ‘Daardoor voelt het voor mij elitair om ons leven hier dan zwart af te schilderen. Ik wil vooral uitgaan van wat wél mogelijk is.’

Energie

Door de organisatie schiet hun eigen werk er bij in, maar dat hebben ze er graag voor over. Petra: ‘Het geeft je zoveel energie als je ziet dat al deze kunstenaars zich aangesproken voelen door het thema.’

Waarom mogen mensen Point of no Return niet missen?
Jacqueline: ‘Het is zo’n bijzonder thema met heel uiteenlopend werk. Kom kijken en laat je verrassen.’
Petra: ‘Als je niet komt, is je kans voor altijd voorbij.’

Met recht een point of no return.

Annie van Gansewinkel / Foto: Laurent Umans

Kunst en Muziek op Zondag – 26 augustus 2012

Cultuur, natuur en vermaak: zoals elke zomerse zondag op het Everwijnsgoed in het Renkumse Beekdal.

Vanaf 14 uur muziek: ‘Working on the railroad for a dollar a day’ blues door Jitze Kopinga, Laurens van der Zee en Simon Vink

Van 11 tot 17 uur exposities van werken door Hans Wolven (schilderijen), Joke Albers (schilderijen), Evelijn van Bon (sieraden) en Margreet van Eck (beelden)

En ook: een presentatie door het Genealogisch Genootschap Redichem van historische documenten over Renkumse en Heelsumse scholen

Het Everwijnsgoed: een monumentale boerderij in het prachtige Renkumse beekdal. Met een aangenaam terras op het gras onder de eiken.

http://www.everwijnsgoed.nl/

10 jaar Waterlanders, 7 x Oerol

Waterlanders verschijnen dit jaar voor de 7de keer op het Terschellinger Oerol festival. De Waterlanders die dit jaar hun 2e lustrum (10-jarig bestaan) zullen vieren, kruipen in de huid van de Vereniging Natuurmomenten om op tragikomische wijze commentaar te geven op het feit dat Natuur ondergebracht is bij het Ministerie van Economische zaken, en op de vercommercialisering en ver-facebook-ing van… zo ongeveer alles. Waterlanders uit Wageningen verschijnen van 18-26 juni op Oerol, als de boswachters van de VN, van 11:00 tot 17:00 uur.

Natuurmomenten® 2.0- Een Nieuw Geluid, Oerol festival 2011
17 jun t/m 26 jun 2011, 11:00-17:00, Terschelling.

Vol vuur voor de natuur! Het succesnummer van paspoortroute 2010 wordt vervolgd! Mede dankzij de inspanningen van Vereniging Natuurmomenten valt de natuur in Nederland inmiddels onder Economische Zaken. Natuur is welbeschouwd een fantastisch relaxproduct, de ideale tegenhanger van werk, snelweg, gezin. Toch lag dit enorme groene winstpotentiaal er werkeloos bij, omdat de kritische succesfactoren Service en PR ontbraken. In dat gat springt de VN met nieuwe Natuurmomenten®. Wij halen meer uit de natuur! Please retweet: 8.263 personen vinden #Natuurmomenten leuk.

De Vereniging Natuurmomenten is te vinden in het Paspoort-programma van Oerol. Toegangsprijs: 1 Oerol-paspoort.

vlnr: de wageningers Eric Langendoen, Erik Woltmeijer, Remco de Kluizenaar, Bart Heijnemans, samen: de Waterlanders (hier als hun alter ego de Vereniging natuurmomenten)

‘Zand erover’ door Schudden voor gebruik

Na een succesvol seizoen, komt de laatste voorstelling eraan: “Zand erover” , het theatrale liedjesprogramma waarmee theaterzanggroep ‘Schudden voor Gebruik’ afgelopen seizoen langs de Gelderse theaters heeft gereisd. Die laatste voorstelling is op vrijdag 17 juni in theater Junushoff te Wageningen, aanvang 20.30 uur. Kaarten a € 12,50 zijn te bestellen via www.junushoff.nl of 0317 – 465500.

“Zand erover” van componist Jetse Bremer en tekstschrijver Wilbert Friederichs, is een verhaal in a capella gezongen liedjes. Een onschuldig verjaardagsfeestje ontaardt in sociale wanorde, vol achterklap en geslijm, zede en ontucht, vreugde en verdriet. Muzikaal leidster is Elke Jansen, Natasha Schulte tekent voor de regie.

In dit theatrale liedjesprogramma laat ‘Schudden voor Gebruik’, winnaar van de ‘Liever de Liemers Cultuurprijs 2009’, weer van zich spreken met meerstemmig a capella-zang in een eigenzinnig theatraal jasje.

Kijk voor meer informatie in de bijlagen of op de website www.schuddenvoorgebruik.com

‘Jazz at the Rhine Town Club’ sluit seizoen met Jazzholes in 5

In het drieëndertigjarig bestaan van de Wageningse Jazz at the Rhine Town Club is het nog nooit voorgekomen, dat het seizoen werd afgesloten met het optreden van een formatie, die zo kort bestaat als Jazzholes in 5. De vraag rijst dan natuurlijk of de JRTC daarmee niet een groot risico neemt. Immers het credo, dat mede-oprichter Rein Heij indertijd voor de club gaf, was: “In onze club moet de kwaliteit altijd top zijn”. Daar voldoen de muzikanten van de nieuwe formatie dus aan. De bandleider is Frits Gieltjes, die als pianist/zanger in regionale cover- en R&B-bands en diverse bluesbands zijn sporen verdiende. Rond de eeuwwisseling is hij zich gaan toeleggen op zijn oude liefde: de Jazz. Dat leverde in 2006 een succesvolle uitgave van zijn CD “Reis Tijd” op. Op contrabas zien we George van Deijl. In Wageningen geen onbekende bassist, die ondermeer speelde met toppers als Harry Verbeke, Clous van Mechelen en Pia Beck. Achter de drums treffen we de ervaren swingdrummer Cor van Hoften aan. Hij maakte o.a. deel uit van de Forest Jazzband, de Rebound Jazzband en de Musis- en Riverboat Jazzband. Rob Lokhorst speelt alle saxen ondermeer in de jaren tachtig in zijn eigen Rob Lokhorstband. Hij trad ook op met Hans Dulfer en is geruime tijd lid geweest van regionale bands als de Fake Brothers Bluesband en de Rockmasters. Een heerlijke muzikant, die je niet kunt missen is Herbie Guldenaar. Als je zijn muzikale cv bekijkt, dan kun je hem als gitarist zonder overdrijving Herbie Geweldenaar noemen. Afgestudeerd als jazzgitarist aan het conservatorium van Rotterdam speelde hij met vele groten der aarde zoals Joe Pass, Jesse van Ruler, Greetje Kauffeld, Ruth Jacott en nog vele anderen. Kortom: Met deze bezetting, neemt de Jazz at the Rhine Town Club geen enkel risico! Bij Jazzholes in 5 staan lekker muziek maken en swingen voorop en wordt het dus gewoon weer een heerlijk Avondje Jazz in Wageningen!