Marij Roex

Marij Roex

Wie ben je en waar woon je?
Ik ben Marij Roex en woon in Wageningen

Wat is je beroep? Welke opleiding heb je daarvoor gevolgd?
Ik ben beeldend kunstenaar. Ik heb de vrije richting gedaan op de kunstacademie in Arnhem. Daarnaast heb een grimeopleiding gedaan en enkele cursussen bij Fotogram, beide in Amsterdam.

Wat was de allereerste keer dat je getroffen werd door een beeld, lied of woord?
Een indrukkend beeld is een fragment uit de film ‘Nouveau cente’. Een groep vrouwen gaan allemaal op de grond liggen om zo een aanstormende cavalerie te paard tegen te houden. Er ontstond een beeld van krachtige vrouwen en chaos binnen de cavalerie, want de paarden stopten namelijk voor de liggende groep vrouwen. Een aards element deed hier van zich spreken, paarden lopen veelal nooit over mensen heen. Hier had de machthebber geen rekening mee gehouden, de vrouwen wel.

Waar komt jouw inspiratie vandaan?
Alles wat mij aanspreekt in mijn huidige leven, soms vervlochten met gevoelens uit vorige levens. Dat is soms veel, te veel. Door te werken in mijn tuinen, te wandelen in de uiterwaarden en langs stranden komen mijn indrukken tot rust. Uiteindelijk komt er iets concreets uit.

Wat voor een werk maak je op het moment?
Een buiten-project speciaal voor de culturele ronde, waar interactie met publiek een rol speelt.

Hoe kan men zien dat het werk van jou is, herkenbaarheid?
Mijn werk heeft meerdere gezichten, afhankelijk waar ik sta in mijn leven en wat mij aanspreekt. Juist geen herkenbaarheid is ook weer herkenbaar, het is maar hoe je het beziet. Ik ben en blijf een onderzoeker.

Hoe ziet je werkruimte eruit?
Een grote ruimte, een laboratorium ruimte in het Boshuis, aan de Ritzemabosweg. Een ruimte waar ik aan meerdere werken tegelijk kan bezig zijn. Niet steeds weer hoef op te ruimen en toch lekker kan werken.

Waar kunnen we iets van je werk zien?
Op mijn website marijroex.nl.

Welk boek lees je op dit moment?
Diana Evans, 26A. Een boek over de leefwereld van een achtjarige identieke tweeling uit Nigeria in Londen, enigszins magisch realistisch geschreven. Ik wil nog twee andere boeken noemen die echt de moeite waard zijn: het schitterende gebrek van Arthur Japin en de Vliegeraar van Khaled Hosseini.

Waar droom je van?
Hoe zou de wereld er uitzien als we allemaal echt ons hart zouden volgen.

Wat zou je willen realiseren in Wageningen als je hier 4 jaar wethouder van cultuur zou zijn?
Een cultureel statement met niet alleen de Junushof als uitgangbord. Allerlei plekken creëren waar van alles gebeurt, muziek, theater, repetitieruimtes, kunst maken en knutselplekken voor allerlei festiviteiten en creatieve mensen.

Wat kunnen we in de toekomst van je verwachten?
Ik zie wel wat op mijn pad komt en ervaar dat juist als de uitdaging om mee verder te gaan.

SLUIT
SLUIT