Marlou Kursten

Marlou Kursten

door Yvonne van Woggelum

Waar kom je vandaan want ik hoor ik een zachte g?
Ja, ik kom uit Maastricht. Was wel even wennen toen ik in Wageningen kwam wonen. In Maastricht kon ik op zaterdagmiddag na het boodschappen doen mijn opa en oma tegenkomen in het caf�. Opa was dan aan het biljarten. Op zondag na de kerk was het heel gewoon om met zijn alle naar het caf� te gaan. Over het algemeen wordt daar toch wat meer terrasjes gepakt al vind ik dat het in Wageningen leuker is geworden. Neem nu al die terrasjes op de markt, veel levendiger en er gebeurt hier nu ook veel meer.

Wat wilde je vroeger worden?
Als 15 jarige had ik mijn eerste vakantiebaantje in een bibliotheek. Ik heb altijd zeer veel interesse voor lezen gehad dus d�t w�s een geweldig baantje. Ik was als klein meisje lid van drie bibliotheken en hield lijstjes bij welke boeken ik nog moest lezen en bij welke bibliotheek ik ze kon halen. Ik ben later de opleiding voor bibliothecaris gaan volgen in Sittard, de ouderwetse opleiding heb ik nog gedaan van werken en studeren tegelijk.

Waar kom je interesse voor kunst en cultuur vandaan?
Dat heeft vooral met het werken in de bibliotheken te maken. Naast de geweldige collectie boeken waren vooral de openbare bibliotheken bij uitstek een plaats voor theater en andere kunstvormen. Geweldig vond ik dat. In Wageningen ben ik begonnen bij Huishoudwetenschappen, van de Universiteit en daarnaast had ik ook een baan bij jeugdbibliotheek (de Openbare Bibliotheek). Hier werd ook veel gedaan aan allerlei kunstvormen. Bij Hogeschool Diedenoort waar ik later terecht kwam als bibliothecaris werd ik met de jaren dat ik daar zat steeds creatiever.

Je woont in Heelsum maar wat betekent Wageningen voor je?
Dat weet je misschien niet maar ik heb heel lang in Wageningen gewoond, overal en nergens. Doordat ik hier een baan had en een grote liefde, nam ik het niet zo nauw waar ik woonde. Pas later toen we wat voor onszelf wilde hebben en serieus naar een huis zochten werd dat Heelsum. Lekker dichtbij.

Vanaf 1984 ben je al bezig met het organiseren van exposities. Ooit gedacht dat dit tot een eigen bedrijf zou kunnen leiden?
Nee! Bij Huishoudwetenschappen werkte ook Anke Koenders. Ik wist dat ze kunst maakte en ik vond dat prachtig werk. Zij was mijn allereerste exposant. Zo is het gekomen eigenlijk, en na zes weken moest er weer wat anders hangen en natuurlijk wist ik in begin niet eens hoe je zoiets aan moest pakken. Maar het liep en ik vond het verschrikkelijk leuk. Ik heb dit dan ook 20 jaar gedaan en dan krijg je wel wat ervaring.

Naast je kunstbemiddeling geef je ook een kunstagenda uit en organiseer je sinds 2003 exposities in de Casteelse Poort. Is dat een logische combinatie?
Eigenlijk is dat zo gegroeid. Ik doe een aantal zaken, die zeer goed te combineren zijn. Toen ik nog bij Diedenoort werkte had ik al een kunstbemiddelingsbureau. Ik wist dat Diedenoort weg zou gaan uit Wageningen en de keuze om mee te gaan was voor mij niet aan de orde. Mijn bureautje groeide gestaag en ook de uitdaging om voor mezelf te werken was bijzonder aantrekkelijk. Dit jaar komt alweer de 9de kunstagenda uit. Vooral omdat ik nu iets meer tijd heb om de dingen beter te doen en het werk te combineren met eventuele tentoonstellingen in de Casteelse Poort, wat overigens een fijne plek is om me goed te presenteren werkt die combinatie perfect. Maar ik moet ook oppassen dat ik er niet meer bij ga doen want anders ga je zo zwabberen.

Je hebt ongeveer 70 kunstenaars in je portefeuille. Hoe verloopt die samenwerking?
Veel h�! Voorlopig kan ik er ook even niemand meer bijhebben. Ik wil graag voor iedereen wat betekenen en dat lukt aardig. Als het er meer gaan worden kan dat wel eens heel anders gaan lopen en dat wil ik niet. Maar het gaat goed! Eigenlijk wel heel erg goed. De kunstenaars waar ik mee samenwerk maken heel mooie kunst en daar mag ik wat mee doen. Samenwerken aan projecten of kunst uitzoeken voor een collectie, ik kan het zo gek niet bedenken maar er is altijd heel veel bereidwilligheid en aan enthousiasme ontbreekt het niet. Het is ook heel leuk met verschillende mensen om te gaan, dat maakt het leven minder saai.

Je zit ook in het platform M�rfelden-Walldorf. Wat is volgens jou het belang van deze partnerstad?
Dat je elkaar een beetje leert kennen. Heel simpel. Ik heb daar vrienden gemaakt en ik hoop dat andere mensen daar ook vriendschappen aan overhouden. Op dit moment doe ik alleen nog de kunstuitwisseling en kunst brengt mensen samen. Mooi toch!

 Waar zou je meer tijd voor willen hebben?
Lezen en nog eens lezen! Ik heb natuurlijk weer een veel te dik boek liggen wat niet opschiet. Ik plan de dingen soms verkeerd waardoor er weinig tijd overblijft om te lezen. Dat boek gaat natuurlijk mee op vakantie. Vorig jaar heb ik een keramiekcursus gedaan bij Hanneke van den Bergh. Heel leuk maar moeilijk! Ik wil het proces meemaken want soms begrijp ik niet waar kunstenaars het over hebben. Zo wil ik ook leren schilderen enz. Natuurlijk wel bij ��n van mijn kunstenaars.

Waar droom je van?
Van de zon! Mooie tuin om lekker in te zitten en dan lezen natuurlijk. Nee, eigenlijk ben ik heel erg tevreden. Ik ben eigen baasje met een klein Art-Depot. Ik droom niet van een grote galerie. Ik vind het leuk wat ik doe en ik hoop dat andere mensen daar ook profijt van hebben.

Kan je zeggen wat een mooi boek is?
Ik houd van mooi geschreven boeken. Er hoeft niet veel te in te gebeuren. Ik vond bijv. Scheepsberichten van Proulx prachtig. En Laten wij aanbidden van MacDonald en Verwante Stemmen van Seth en zo kan ik nog wel even doorgaan. Boeken over andere landen en reisverhalen en jeugdboeken van Tonke Dragt en Paul Biegel. Er zijn nog veel mooie boeken die ik nog allemaal wil lezen.

Marlou Kursten Kunstbemiddeling >

SLUIT
CLOSE