Nederland en Wageningen

Geachte heer minister president.

Welkom in Wageningen.

Dit is Wageningen. Een piepkleine stad van 36000 inwoners.
U weet vast dat de capitulatie hier getekend is.
U weet vast dat hier de WUR gevestigd is en deze universiteit bekend is in de hele wereld.
Misschien weet u ook dat Wageningen 750 jaar geleden stadsrechten heeft gekregen, maar misschien weet u niet dat Wageningen meer dan 160 verschillende nationaliteiten heeft.

Gezien het aantal  bewoners is de stad Wageningen een wonderstad.
De diversiteit maakt  Wageningen zeer bijzonder, mensen leven met volle vrede en liefde naast elkaar.
Wageningen heeft het Belmondo festival met een internationaal karakter, het Jazz festival, het Leeffestival, een meertalig literair festival ‘Dromen en verlangen’ en Wagenings Gras, een festival dat nog aan het groeien is.
In Wageningen is onlangs een onbekende Afghaanse man in het hospice terecht gekomen. Wageningen heeft  hem een eervolle ontvangst  aangeboden voor de laatste paar dagen voor zijn dood.
Wageningen komt in protest als iemand onrechtmatig behandeld word, hand in hand.
Wageningen is ook een van de weinigen steden dat met het ‘van harte pardon’ de medemensen in Wageningen niet in steek liet vallen.
Wageningse aarde heeft een magie, Wageningen kent geen haat.

In Wageningen zit er geen verschil tussen  Henk en Ali en Margriet en Dora. Iedereen is gelijk en wordt gelijk behandeld.
Beste Mark, maak ook van Nederland een Wageningen. Dit komt de diversiteit ten goede.

Ik moest denken een een gedicht van een beroemde dichter uit Iran die 900 jaar geleden in oud Perzië woonde.

Mensen zijn  samen één groot geheel,
van één oorsprong en  één ziel zijn zij deel.
Als een van hen lijdt onder pijn,
zal elk ander daar onrustig van zijn.
Wie geen gevoel heeft voor het menselijk tekort,
verdient het niet dat hij ‘mens’ genoemd wordt.

Masood Eslami

5 mei 2011, Wageningen

Een reactie plaatsen