Voor de kunsten

One-issuepartijen

Column Klaas de Vries | RTV Rijnstreek | maart 2018

Wat mij vooral opvalt bij de gemeenteraadsverkiezingen van de komende week is de nieuwe studentenpartij ‘Connect Wageningen’. Het bijzondere van die partij is dat er maar liefst 50 kandidaten op de verkiezingslijst staan. Waarvan 29 mannen en 21 vrouwen. Bijna een ideale man/vrouw verdeling.

Maar wat moet je in Wageningen met een studentenpartij? Er zijn progressieve studenten die bij de progressieve partijen terecht kunnen. Er zijn liberalen studenten die bij een liberale partij terecht kunnen. Er zijn christelijke studenten die bij een christelijke partij terecht kunnen. Er zijn conservatieve studenten die bij een conservatieve partij terecht kunnen en alle Wageningse studenten kunnen allemaal  bij de stadspartij terecht.

Als ze zich massaal bij de bestaande partijen zouden aanmelden hebben ze misschien meer kans om met velen in de raad te komen om daar de specifieke studentenzaken te kunnen behartigen.  Zeker met voorkeurstemmen! Bovendien zouden ze dan ook beter ‘connecten’ met de andere Wageningers  in plaats van op de campus bij elkaar te honken.  Naar  mijn idee wordt het een one-issuepartij. Van mij mag dat. Niets op tegen!

Zelf zou ik onderhand ook voor one-issuepartij kunnen zijn maar dan voor de kunsten. Ik herinner me nog als de dag van gisteren dat we op 20 november 2010 voor de Junushoff een minuut hebben staan schreeuwen tegen de belachelijke bezuinigingen die de kunsten vanuit Den Haag opgelegd kregen van datsja Zijlstra.

Toen de vorige week bij de discussie over ons cultuurbeleid in de bblthk Sjaak Driessen er de aanwezigen op attent maakte dat kunstenaars ook recht hebben op redelijk betaald werk en niet afgescheept mogen worden met een fles wijn, een bos bloemen of een boekenbon, was er niet één partij die het daar mee oneens was. Helaas heeft geen enkele college daar sinds 20 november 2010 wat aan gedaan. Het is voor kunstenaars nog steeds liefdewerk oud papier.

Wat zeg ik?  Veel meer liefdewerk en nog meer oud papier. Voorbeeld? De bblthk heeft personeel moeten ontslaan omdat het een ton moest inleveren,  Het Venster werd ten grave gedragen  en bekijk de diverse kunstnota’s maar eens!

Toen de vertegenwoordiger van de VVD positief dacht op te merken: ’Ik zeg altijd dat iets wat niets kost ook niets waard is’,  gingen mijn gedachten naar eind 19de eeuw. In die tijd waren de schilderijen van Vincent van Gogh niets waard. Hij kon ze aan de straatstenen nog niet kwijt. Hij heeft er tijdens zijn leven maar één kunnen verkopen: ‘De Blauwe Wijngaard’. De rest was voor hem ook liefdewerk oud papier en absint.

Nu noemen we deze postimpressionist de vader van het expressionisme. Zijn culturele waarde is dus enorm. Dat geldt ook voor de huidige financiële waarde. Met de prijs van één van zijn schilderijen kun je alle huizen van alle VVD-stemmers op Wageningen Hoog opkopen.

In 1880 geen waarde? Wat is artistieke waarde? Wat is financiële waarde? Wat is gevoelswaarde?  Wie bepaalt dat?  Wat moet je doen als de reguliere partijen steeds maar weer andere prioriteiten hebben? Dus toch maar een one-issuepartij voor de kunsten? Ook voor de studenten?


De kunst laat zich de mond niet snoeren.

Klaas de Vries | Schreeuw om cultuur | 20-11-2010

De Musea, het theater
Beeld en boek en schilderij
Alles helpt men, vroeg of later
Naar de sodemieterij
Maar wij gaan vandaag ons roeren
Want: de kunst laat zich de mond niet snoeren

Fors de BTW verhogen
Dubbel snijden in het vlees
En dat mooie woord gedogen
Geldt niet voor de CJP’s
Ook de jeugd wil men pandoeren
Maar: de kunst laat zich de mond niet snoeren

d’Haagse waanzin wordt steeds wilder
’t Enige wat straks resteert
Is dat men de winterschilder
Enkel nog subsidieert
Maar wij laten ons niet vloeren
Want: de kunst laat zich de mond niet snoeren

Eerst nog dachten de orkesten
Dat het maar een geintje was
Dat men met een grap hen pestte
Dat het een orkestbak was
Straks mag men geen trom meer roeren
Maar: de kunst laat zich de mond niet snoeren

Aan de horizon reeds dreigen
Van een leegte de contouren
Schraalheid zullen we verkrijgen
Door die kaalslag door te voeren
Daarom schreeuwen wij op volle toeren
Nee: de kunst laat zich de mond niet snoeren

SLUIT
SLUIT