Over dieren, vele soorten
Over reizen, verre oorden
Over ijzig kille moorden
Romantiek, met lieve woorden

Over levens en ideeën
Over kaarten van de zeeën
En de aarde, met haar landen
Kookrecepten, allerhande

Soorten zijn er, van die boeken
Net zoveel als soorten koeken
Kletskoek of met chocolade
Larie- of die van Verkade

Je hebt ze ook voor het ontbijt
Café noir, krokant bereid
Makronen met een eetpapier
Madeleines, één manier

Om ze te versmaden
Is kleine hapjes, één voor één
Een ander leest zonder probleem
Zo’n boek uit in één adem

Van links naar rechts of andersom
Per stapje of per sprong
Gespannen, met een open mond
En op het blad de tong

Neemt men letters in zich op
Een enkeling leest op de kop
Staand of zittend, of je gaapt
Op zij liggend, tot jij slaapt

Of alleen je arm dus draai
Je je om in ‘n ommezwaai

Tot nekpijn of het licht te zwak
Of juist te scherp, in zon in park

Met blote ogen of leesbril
“Praat lekker verder” of “Wees stil!”
Om te kunnen concentreren
En de pagina’s te keren

De neus gekluisterd tussen kaft
En kaft, zo’n boekwerk dat verschaft
Een middel voor diverse doelen
‘t Rechter zetten van wat stoelen

Of een te korte tafelpoot
Als standaard om na ‘t avondrood
Een kaarsje iets omhoog te plaatsen
Als schild om straling af te kaatsen

Van de zon daar aan het strand
Met een thriller in je hand

Dunne heb je, maar ook pillen
Sterke en ook zwakkeren
Die je angst en verdriet stillen
Of deze juist aanwakkeren

Goede zijn er, slechte tevens
Fictief, of uit echte levens
Kies klassiekers, literair
Of wat vlaks maar populair

Plat en volks of eer iets deftigs
Romans, horror, en detectives
Iets grofs of liever toch iets liefs
Of zelfhulp, wat informatiefs

Boeken, boeken, boeken
Zovele, waar moet ik het zoeken
Al dat werk van die schrijvers
Woorden lopen in de cijfers

Mijn carrière is een gouden
Als een ster in het boekhouden
Maar moet lenen bij de bank
Geen brood slechts boeken op de plank

Op de planken als de bühne
Zie ik boeken, van tribune
De mooiste stukken voor me spelen
Zo spreekt zo’n boek toch boekdelen

En biedt een kijkje in de lens
Van die uitgelezen mens
Die de moeite heeft genomen
Om in taal niet slechts te dromen
Maar ons mede te verwennen
Door het netjes neer te pennen

Men kan hier naar binnen benen
Op zaterdag en door de week
En wat van die boeken lenen
In onze verse Bblthk

En ohja: wil je boeken boeken?
Dan noemt men dat reserveren
Een boek verlengen, dat kan ook
Maar kom het wel weer retourneren

Het bericht Boeken boeken boeken verscheen eerst op Cultuur in Wageningen.

In de nacht, dan, vallen de lichten
Je ziet enkel silhouetten geen gezichten
Dit is je stadsdichter
Je plaatselijke brandstichter
De pyromaan
Die voldaan bij wat ie aanricht blijft staan
Bij de vlammen die nu woelen
Ze brengen water, te laat dit is niet af te koelen
Gloeiend heet
Het dak gaat eraf van de keet
De hele nacht door, knapperig als cornflakes
Bij de after, alsof je ‘s ochtends vroeg ontbeet
Met de krakelende smaak-makende crackers
Ik laat de mensen gaan, volledig uit hun stekkers
Springend hoog in de lucht als dakdekkers
We maken heel die stad wakker als wekkers
Met dit lekkers, een mid-night snack
Ja ik heb schik op de track, Ik zit op m’n plek
Dit is dikker dan vet, Als dat gegrilde buikspek
Zo van de barbecue
Waar gaan we daarna dan naartoe?
Ik ben een ratjetoe, dus kom we gaan een adje doen
Effe harken, Effe tanken
Effe pilzen, de lever doordrenken
Want het leven is (ons) geschonken
Dus laten we schenken
Van Nude tot de Eng de
Engste zijn wij met verre lengte
Ik lenk de rum met de cola
Bedenk nog een ode aan de doden
Hoe kunnen we ze meer eer geven?
Dan door voluit te leven?
Dus we dolen nog even
Door het duister het donker
De nacht is nog jong we
Laten de motoren ronken
De bas bonken
Met glas wordt het beklonken
Beschonken en dronken
Strompel je door het donker
Je ziet de vonken van de sterren aan de dijk
Als je naar boven kijkt
De stad die lijkt daaronder slapende
Je hoort misschien een gapende
Die de rust niet kan vatten
Wat schreiende katten
Schitterend onder de nachtgloed
Wanneer de mensen nar bed gaan
Dan gaat het buffet aan
Dus mensen tast toe
Want het smaakt vast goed
Ik lees m’n gedachtes als een dagboek
Kraakhelder in het donker
Voel me opslag een stuk jonger
De wereld wordt gedwongen
Om rust te nemen
Maar juist dan neem ik de benen

Iedereen te slapen, maar wij gaan nog door
Tot de vroege uren, tot het ochtendgloren
1, 2, 3 dagen lang we want more
Je weet dat je behoort tot de nachtelijke soort

Iedereen te slapen, maar wij gaan nog door
Tot de vroege uren, tot het ochtendgloren
1, 2, 3 dagen lang we want more
Je weet dat je behoort tot de nachtelijke soort

Ik blijf stappen tot de gore geuren kleven
Aan m’n zolen en m’n kleren
Doe een danspas,
Ik ben al vroeg uit de veren, als een pauw
In z’n sas, en de chicks zeggen wauw
Als je me nou, ziet zitten op de dansvloer
Geef het dan een kans voer
De energieën op
Met de volumeknop
Ik hoor het suizen in m’n kop
Maar ga toch niet naar buiten om een luchtje te scheppen
Dus een schop, heb ik niet nodig
Da’s overbodig, ik loop terug
Naar de bar en bestel er nog eentje
Zo draag ik m’n steentje, bij
In de gelegenheid om de tap te legen
Ik heb een zee van tijd
Verspil geen uren in m’n bed
In voortdurend verzet tegen slaap
Ja ik kaap m’n dromen
Leef m’n fantasieën met m’n ogen open
Ik zie ik zie wat jij niet ziet
Het is de nacht, ietwat verdacht
Maar wat een pracht, wat een mystiek
En de kriek maakt je flexibeler dan gymnastiek
Of elastiek de taktiek is om de bedtijd uit te rekken
De nacht brengt je tot de gekste plekken
‘s nachts kun je de wereld opnieuw ontdekken
Spring over hekken, struin door de tuinen
De nacht is van de gekken
Om de geest te verruimen
Dus wees niet zuinig
Met je eigenaardigheden
Kom de nacht betreden
Met z’n tweeën, z’n drieën, z’n vieren
Beweeg die spieren op allerlei manier
Want aan het einde van de dag
Zijn we allemaal nachtdieren

Iedereen te slapen, maar wij gaan nog door
Tot de vroege uren, tot het ochtendgloren
1, 2, 3 dagen lang we want more
Je weet dat je behoort tot de nachtelijke soort

Iedereen te slapen, maar wij gaan nog door
Tot de vroege uren, tot het ochtendgloren
1, 2, 3 dagen lang we want more
Je weet dat je behoort tot de nachtelijke soort

Het bericht Nachtdieren verscheen eerst op Cultuur in Wageningen.

Lintjesregen

Je kan tijd maar één keer besteden
Menigeen die kiest voor werk en voor geld
Een leven waar voor ik gestreden
Mijn genot, geluk ‘t meeste telt

Veel van ons dus opgeslokt door
Carrières en consumeren
Weet een enkeling die
Barrières toch om te keren

Met inzet voor naasten, fanatiek
Naast familie, vrienden, ook ‘t bredere publiek
Zorg voor een kennis. Commissies of bestuur
Vrijwillig voor de Uiterwaarden; Schonere natuur
Een speeltuin die de wijk verbindt mét een snoepjesschuur
Carnaval en kaarten, schuif maar aan! ”t is weer het uur
Voor elkaar

Sommigen gaan door het vuur voor elkaar
Tradities duren al jaren. Maar niet
Zonder buur die zich dagelijks inspant
Deze mensen staan al jaren garant

Zij zijn het bord voor de damstenen
De banen voor tennis
De voedselvoorraad voor wie krap bij rek’ning is
Bij losse eindjes zijn zij de knopen
Maken mogelijk
Inkopen uit kringlopen
Zij zijn het feest zelf, de speeltuin
Fundament voor de plekken
Om hoger te klimmen, om je aan op te trekken.

Dat zijn redenen voor lintjesregen
Weer of geen weer
Hagel sneeuw en storm
Ja ook ‘s winters regelen
Deze mensen dingen
Ook wanneer de wind is tegen
Zodat we samen naar ginds bewegen, speels
Als de sprinter van de synthus gereden
Met onze zaken op de rails

In een flits, gedegen
Is het georganiseerd
Vrijwillig houden deze mensen
Orde in de keet
En voor je het vergeet
Verdienden zij hun sporen
Voor de koninklijke orde en dit heet
De lintjesregen

Dikke druppels van dankbaarheid
Maar het is de hoogste tijd
Dus het komt niet uit de lucht vallen
Inspanningen van lange duur
Jaren lopen op in ge-tallen
En dat be-paalt de
Botten, het skelet van het samenleven

Dus we laten even
De erkenning spreken
Voor al het werk dat wordt geleverd
De inzet die gegeven wordt
Prestaties van jewelste
Ja het is als topsport
En het komt uit het hart voort
Dus zijn we dankbaar voor

Deze helden zonder capes
Die van alles regelen steeds
In het zonnetje gezet
Laat het die lintjes maar regenen
‘t is feest!

Het bericht Lintjesregen verscheen eerst op Cultuur in Wageningen.

Interessant weetje: bij de graafwerkzaamheden voor de bomen heeft een archeologisch team tientallen skeletten opgegraven. Onder één van de boomroosters ligt nog een zogeheten knekelkuil. Zie ook dit artikel.

Boomrooster

Winter: rust, slapende ogen
Lente: aan de knoppen
Zomer: open parasol
Herfst: straat inkleuren en -stoppen

Openheid

Een hart dat kan verharden
Verstenen zelfs door tijd
Ontsproten dan in barsten
Ligt de kracht van openheid

Boomspiegel

Ogen, huidmondjes, een bast
Haarwortels het lijkt
Met kruin en oksels ook
Haast of u in de spiegel kijkt

Het bericht Vergroening Grote Kerk verscheen eerst op Cultuur in Wageningen.

Bevrijd!

Gejuich dat vult de straten
Uitzinnig is de sfeer
Een duister nacht ligt achter ons
Zoiets dat mag nooit meer

Een nieuwe dag
Een nieuwe kans
Een morgen
Dient zich aan

Zou “Bevrijd!”
In de verleden tijd
Of gebiedend
In het heden staan?

Het bericht 80 Jaar Bevrijding verscheen eerst op Cultuur in Wageningen.

We gingen
Van twee minuten stilte, naar een heel kwartier
Gewijd aan vrijheid, er werd gepleit
Tegen rechtse kabinetten, en bezette gebieden
Blijkbaar wensen we die vrijheid aan een ieder
Zo renden zelfs dit jaar de vuren
Tot over grens naar oosterburen
En voor ontheemden
Zijn in onze stad, in vrede
Méér plekken in aantrede.

Groeiend wordt de stad bevolkt
Want Wageningen bruist en kolkt
Er wordt op blokjesfeest gebouwd
Quiet is het nieuwe Loud
Montmartre, Open Monumenten
Molenmarkt, evenementen
Te over; Rhinegold, Cultuurzomer
Woetstok of een Goed Gesprek
Junushof kookt met insect
Een FLOW aan orgelklanken klinken
Stads-gebrouwde dranken drinken
Beelden op de Berg én dichters
Rouwen, vieren naast de kerk, geluk is
In de vinder z’n bereik
Dineer in vlinder, op de dijk
Zo kan je Uitwaaien, soepel
Muziek speelt in de Theekoepel
Melting Pot, aan Hoger Wal
Wildlife Film Festival
Popronde, Dompel onder er is
Veel te beleven. In 0-3-1-7

Maar niet alles koek en ei
Explosie aan een deur in Mei
Een buitenbieb werd leeggeroofd
Een auto racete rond en stoof
Om de kerk op een draf
Dat liep gelukkig nét goed af

Vogelaars die spotten het gefluit
Van een Izabeltapuit
Op bezoek tijdens diens trek
Tram Bello vond een droge plek
Waar in Noordwest voorheen ransuilen
Ziet men thans de Bevers schuilen

Casteelse Poort toont onze wijken
Die zich blijven ontwikkelen
Stratenmakers aan het bikkelen
Tot heel de Churchillweg Pico Bello is
Bewoners schrijven de Geschiedenis
Van Wageningen, en haar landschappen

Naar 2045 zetten we samen stappen
En voegen straks bij het woord bij de daad
Met een inwonersberaad
Want die hebben vaak een goede kijk
Op zaken, als de Grebbedijk
En zien de waarde van die bomen
Waarvan menigeen alleen kan dromen
Als kers ten slotte op de taart
Werd dit jaar 2 winnaars waard
Twee wereldkampioenen rijk
Met Tkachenko en met Groenendijk

De Tijd die is nu klaar
Maar de Kater is nog daar, en de Dokter
En de meidoorn zal weer bloeien
Een gelukkig nieuw jaar!

Nieuwjaarsreceptie gemeente Wageningen  2025

Het bericht Nieuwjaarsgedicht 2024-2025 verscheen eerst op Cultuur in Wageningen.

Laurens

Proloog:
Is het waar wat zeggen
van die vlinder in China?
Eén vleugelslag daar
wordt een storm bij ons?
Kan het zijn dan,
dat wat dichters zeggen,
één woord maar, van één van ons
in een rumoerig café,
landt
in een ontvankelijk hart?

De Estafette:
Behaangen is een rôtvaak, zeggen ze in Utrecht,
traap ôp, traap aaf
en maar plaake plaake plaake.
Nou, dichten is ook een vaak, wat zeg ik?
Dichten is topsport, De Estafette,
na jaren coachloos geschrijf.
Daar ren je over de baan die je niet kent
met in je hand een stokje maar je weet niet wat waard is
op weg naar iemand die je niet kent en die niet weet
dat ie een stokje zoekt.
Zo rennen we door de straten, plein op, plein af,
hopelijk wel in dezelfde stad. Hé, een lichtje,
een café! Een zaal vol mensen, aardige mensen,
als je van hun man, vrouw, kind, baan, auto,
huis, tuin, keuken, neus, waarden en biertje afblijft.
Met je laatste krachten struikel je over de drempel,
je tas met stokjes vliegt door de lucht. Hoe vaak niet
heeft een zaaier op rotsen gezaaid…

Dan word je wakker. Of zakt juist weg.

Martijn

Ja, daar vang ik hem, als in een droom gegeven
zo kwam tot mij, is aan ons gegeven
en uit een schrijvershart geboren – de woorden
die die dichter sprak. Hij trok ze uit de natte klei,
had nog goed in zijn handen gerocheld
voor hij ze omvatte, en ze gaf aan mij
met rode kale kop en bevend als een oude man.
‘Zo, hier: draag ze dan:
de woorden die een stokje zijn.
Verward strompelde hij weg,
iets mompelend over zaad en rotsen.

En daar sta ik nu, een beetje kouwelijk
met een handje vieze woorden
Ik durf ze bijna niet te zeggen
kies de weg van weinig weerstand
maak een grap
iets met pinguins.

Ik poets, ik poets, ben de poëet
die op deze planken zijn optredens deed
men noemt mij wel de Tweede
En voilá, ik poetste hier het stokje
keurig schoon terwijl
u nog lette op de pinguin

Schone woorden voor de dame

Ivanka

Schone stokjes, schone woorden
Schone snoetjes, schone schijn
Zoveel schoonheid op een stokje
Waar zou het al’mal goed voor zijn?

Wijst zo’n dichter je op schoonheid
Of poetst hij slechts de werkelijkheid
Piepend poetsen met zo’n poetslap
Tot je snapt wat ie bedoelt.

En je wil hem ook begrijpen
want hij zegt vast iets dat je raakt
dat je óók hebt meegemaakt
waar je de woorden nog voor zocht.

Of misschien sta je maar half
weet je niet precies, iets… stokjes?
En je denkt nog: o ja stokjes
Niet vergeten, sushi eten

Maar je bestelt nog maar een biertje
want de kunst ontkalkt het brein
maar een beetje erbij drinken
dat verzacht de schone schijn

Dichten, denk je nog, is prachtig
waarom weet je niet precies
maar je voelt een waar belang
want een stad zonder een dichter
is als een huis zonder behang

Ellen

En behangen is het, deze stad.
Er lopen stokjes die woorden zijn over winkelruiten, deurpost, schoolplein, hotels, park, tot hier en nu rechtstreeks jouw oren in en vanaf daar tot ver buiten de stadsgracht of

ben je het vanaf het schoolplein, poetslap, pinguïn, Utrecht, China zelfs, al kwijt, wie o wie heeft de stokjes laten slingeren?

Is dat beeldspraak, onwetendheid, gewoonweg eigenzinnig eigenwijs, was dat nou nodig, is het niet heel hard nodig

dat een rumoerig café als dit, met planken als deze, dichters, zangers, een goochelaar,
vraagt om een publiek dat proost en zich (zo nu en dan of heel vaak) met tap en al behangen laat.

Bob

Aan de slag dan maar, en zo roffelen de troms
Op rots klets klotst een plotse trotse stokkenregen
Tikkend tokkend stopt de klok, de kluts kwijt het kost even
Op hoop van zege, in een klaterend bewegen
Op de tegels, op te vegen

De Stad-straten bezaaid, als met sigarettenpeuken
De sojasaus, en lollies, saté, ijsjes, afgekloven
Afgelikt en afgezogen
Hun droge skeletten, als Mikado, versplinterd uit-gespetterd

Men prikt er mee, raapt op, in hesjes in de vroege uren
De meester die wijst naar het bord
Een inwoner met Friese roots snijdt zo zijn route af, hoog springend.

Eier’ klapperend bevrucht; nieuw leven
Menigeen zo oud, er één nodig te hebben
Tot de vlag voor je wordt uitgehangen, half
Snaren van viool bestreken met
Omdat je ergens voor hebt gestaaaan
Of ergens iets vóór hebt gestoken

Bij een wandeling klimmen bonen langs bamboe
Je hond apporteert een
Je stapt het café binnen, keuen klinken boven stof
Je hangt je jas bij kap op aan,

Plant niet te lang te blijven, vermijd om het te krijgen met je partner aan de
Stokje bij beetje begint het te dagen
Blijft stijf staan, zitten, want op de planken wordt iets uitgevoerd, uit-geroerd in
een bak behanglijm – Extra Vette.

Klodders smerend
Om aan te plakken, verse lagen
Iets brengend, over te dragen

Het bericht Estafettegedicht – Cultureel Café Jubileum verscheen eerst op Cultuur in Wageningen.

[een lichte orgelwind stroomt]

Een wind die waait, stroomt als de Rijn
Via de Hoogstraat, over ‘t plein
Langs ramen muren en straatwerk
Richting de deuren van de kerk

Als tocht loopt ze daar door een kier
Nieuwsgierigheid leidt tot aan hier
Op de tast en met gevoel
Wordt duidelijk wat is haar doel

Niet naar altaar waait de wind
‘t Is naar boven waar ‘t klimt
Probeer te zien, het licht gedimd
In ‘t donker lijkt of een oog glimt

Kort verstijfd m’n hart dat racet
Is het de adem van een beest?

Tonen rijzen als gefluister
Zicht dat went wat in het duister
Door indruk niet ontluisterd
Omhuld met hout, metaal een ruime

Set van buizen die verrast
Maak kennis met de orgelkast
Haar hoofd- en borstwerk zijn me lief
Vind tevens haar rugpositief

Zie hand- en voetklavieren ‘t is me
Zowaar welhaast een organisme
Volg als zeiler met de wind
Naar waar het ademen begint

Zie hand- en voetklavieren ‘t is me
Zowaar welhaast een organisme
Volg als zeiler met de wind
Naar waar het ademen begint

[orgelstuk]

Mijn onderbuik die brult (toevallig)
De luchtstroom leidt ons tot de balg
Die blaast als longen of een hart
Het leven rond zij is de start

Het hapt en haalt met grote teugen
Lucht of adem, wind in vleugen
Met dat gegeven wordt onthuld:
Dit beest heeft zowaar een puls

Maar als zombie of machine
Lijkt ze toch een lege huls

Dat leidt tot kern van de zaak
Als de koning bij het schaak
De ziel, het centrum van het beest
Dat het van binnen levend maakt

Met een blik op de speeltafel
Is het mysterie zo ontrafeld
Daar zit bijna niet te missen
Een vervlochten organist(e)

Iemand die in het ding leeft
Aangedaan als heremietkreeft
Schelp in vorm van een reeks
Fluiten of trompetten
Of het hol van een veenmol
Dat diens geluid versterkt rond schettert

De handen spelen, dansen
Over toetsen, manualen
Trippelen en tasten
De klavieren af bepalen

De vorm van het geluid
Tenen tikken op pedalen
Resoluut gericht besluit
Geen sprake van verdwalen

[orgelstuk]

De keuze die is reuze ja
Dus neemt U vast notitie
Maar verschilt per orgel,
Hangt af van de dispositie

Wip een nieuw register uit, zo
Verschuift zich de windlade
Kies bijvoorbeeld voor de Roerfluit
Holpijp of (de) Regalen

Tremulant, Bazuin, Gedekt
Ik spreek geen vreemde talen
Scherp sterk, sterk discant
Mixtuur of Quintadeen

Sesquialter, Octaaf, Prestant
Dat houdt je op de been

Met Kromhoorn zingt het orgel
Gelijk nachtegalen
Orkest en dirigent inéén
Genoeg voor volle zalen

En wie dat niet toereikend vindt
Zonder trammelant
Schakelt over op de Quint
Of op de Tremulant

[orgelstuk]

Dat stroompje lucht dat is inmiddels
Als een storm gaan lopen
Het beest dat blaast en zingt en brult
Met elk registers open

Zo waait in ‘t Wageningse
Als een kleurrijk lint
Harmonieus vervormd door orgel
Steeds een frisse wind

Stichting Flentrop Orgel Wageningen (FLOW)
16-08-2024, grote kerk in Wageningen

Het bericht Alle Registers (opentrekken)! verscheen eerst op Cultuur in Wageningen.

Ontzet
Ontzag
Ontheemd

Ondenkbaar
Ont-denk
Denk om

Herzie
Herbepaal
Hervorm

Herschep
Herbereken
Heroverweeg

Herdenk
Hervoel
Herleef

Geen
Geluid
Maar gevoel
Beelden
Stippel uit
Bedoel
In stilte

Ontsluit
Ontwricht

Ontspruit
Ontsteek

Kaarslont
Aan horizon
Fraai licht

Zaai
Toekomstzaden
Herplantplicht

Stille tocht & Dodenherdenking Wageningen, 4 mei 2024

Ter herdenking van alle slachtoffers en nabestaanden van geweld, met in het bijzonder mijn Opa en Oma’s die allemaal de oorlog meemaakten in hun jonge jaren; waar de een kiest voor het delen van oorlogsverhalen, kiest de ander liever voor stilte. Nu is het aan ons om vrede te bewaken.

Bob ter Haar

Het bericht Herplantplicht verscheen eerst op Cultuur in Wageningen.

Hip-Hop

Die tegels, wip ze op
Daar knap je van op
Daar staat nu de hop
Klimt tegen gevel op
Tot de nok, tot de top
Rolt als drop-veters
Af uit wortelstok
Met meters
Alle uren van de klok
Langs de muren van het blok
De hoogte in
Ook blauwe regens
Maar ik heb zin
In de hop
Want dat is hip, nog steeds
Daarmee brouwt men IPA’s
Met gerst en mout, in wezen
Op een steen-worp
In dit dorp, of deze stad
Brouwerij het Rad
Van Wageningen
Indian Pale Ale’s
Of Pils
Voor ieder wat wils
Het bier dat maakt je speels
En laat je zingen

Humulus lupulus

Houd me van de domme de
Ogen vertroebeld een loep
Komt wel van pas
Zie alles dubbel diffuus, als hoemoes
linke soep, beschonken geknipt
dus nu een coup de luxe, niet pluis
Tong wel wat versoepelt, plus
Ze verzoeken me op te hoepelen
Roep gerust, met vuist naar het fust
Humulus lupulus

(Roep, toeterend tot fust
met gebalde vuist

Ik ben er in ge-
Humulus Lupuluist)

Hopbellen

Over praten met planten
Hoor je mensen soms vertellen
Ik vond het raar maar
Zie toch echt wel de hop-bellen

Hip-Hop?

Drie elementen:
In groen graffiti aan de muren
Ik heb die tekst voor uren
Nu enkel nog breakdance
Om tegen hip-hop aan te schuren

Kiemrijk

Alvorens we beginnen
Zitten we goed? “Riemsdijkstraat”?
Ik zweren dat Uw voet nu in het “kiemrijk” staat

Tiptop

Tip top in orde
Met die klinkers en plavei
Kinderkopjes, tegels
Beton uit cement brei
We bouwen onder tenen
Recht zo die gaat
Met klauwen leggen stenen
Vlechten die straat

Mobiliteit

Zo maken we een vlak voor wielen
Om te rollen met gemak, mobielen
Sjezen, lage weerstand, door de stad
Met fiets, scooter, auto, op pad
Over basalt, asfalt, verharde lagen
Met steps, rollator, kinderwagen
Soepel als sjoelen, racen
Boards, rolstoelen, skates de
Wegen over

Schone straten

Overigens;
Makkelijk schoon te vegen
Rommel en troep
Met borstels en bezems
Opeen van de stoep
En is dat nog niet genoeg,
Wel verruk
Resterend smeer spuit je weg
Met hoge druk

Robuust

Én; weerbarstig; in strijd
Tegen verandering
Versteend in de tijd
Als rots in de branding,

Wonen

Dus; we stapelen blokken
Als torens, tot muren
Vier nu voor jou
En vier voor je buren
Vrijstaand, of complex
Van appartementen
Flats, en kantoren
En winkels daar slenter je
Op stenen
Langs stenen
Én de laatste mode
In containers
Van stenen
Verplaatsen we, wonen
We samen, dat heet dan of heten
Mits groot genoeg
De stapel van stenen
Een stad of steden

Wauw

Naast mobiel, te verschonen
Of om in te wonen
Levert beton niet alleen “wauw”
Niet altijd prijs
Maar ook het grauw
En ook het grijs

Onbevoegd

Want, hoe onveranderlijk
Ze soms ook lijkt
Wie lang genoeg kijkt
Ziet dat ze vergruist
Scheurt, splijt
Wordt poreus,
Als botten, ‘t is heus
Brokkelt af
door de tijd

Kierkiem

Daar in die spleten
Poriën scheuren
Daar in teloorgang
In gaten en breuken
In verval prijkt een lampje
Daar schittert groen licht
Twee blaadjes sterk
Dat groeit en het richt
Zich op in brokstukken
Ruïnes en puin
Zich op aan het drukken
Met worteltjes fijn

Ontwikkeling

In contrast met gesteente
Vanaf de winter
Ontwikkelt ze, kiemt ze,
Komt boven
Zwelt op in tig
Van knopen, ogen
Beweegt, begint
Uit te lopen
Ontwaakt uit oksels, kronen
Of rechtstreeks uit hart
Met smart
wachten we Maart
af, tot ze weer leeft en voedt
Groeit en bloeit
Inspireert,verrijkt
Kleurt en boeit

Habitat

Van steen onderscheiden
Wordt ze sterker door tijden
Verhout, als stam of bast
Verzorgt habitat
Voeding en ook woning
Veroorzaakt de vertoning,
Van een
Organische stad
Tussen tak en blad;
Luizen, spinnen, pissebed
Soldaatjes, vlinders, internet
Een web van taxa in relaties
Organisch ontstaan een
paar niches, innovatief
die zich laten
benestelen, bekruipen,
insecten die bedruipen
Zich ermee,
Gezoem op drift, gevel beeft,
Bijen kolken als donderwolken
Van de bloesem die ze geeft

Waterbalans

En, mét een goede aarde
Helpt ze bij water-
overlast, want ze infiltreert,
verdampt, breekt de druppels,
houdt ze vast
Zo reguleren planten
Met een bodem, ook vol leven,
de kringloop van
grondwater, wolken,
en dan ook weer regen

Hittestress

Als sponzen, En Masse
Houden stenen warmte vast
van de zon z’n, lichtstralen
in winter, wel aange-
naam, maar ‘s zomers
dan worden we aangedaan
Hulpdiensten schieten
in de bres
De zon die schittert;
Hittestress

Climate control

Airconditioning, Climate control
Fotosynthetische parasol
Hoogst efficiënte zonnepanelen;
Want het zijn multi-functionele

Die energie verdelen
In voeding voor de bodem,
Damp koelt, wordt wolken
Plus gebroken
Zonlicht, habitat
En ook de bloemen
Die nu kolkend wit, roze, geel
Lente laten zoemen; in April
Dus ook schoonheid, beleving
Niet vergeten, zingeving
Je krijgt zin in dingen
Met ver-bin-ding-en
Tussen mens, plant dier
Laat het indringen
Om met je kont in te rollen
Maar liever niet die hondendrollen
[herhaling]
Airconditioning, Climate controle
Fotosynthetische parasol de
Hoogst efficiënte zonnepanelen;
Want het zijn multi-funcitonele

Sierfruit

De zon hoger,
de dagen langer
Tot in de zomer
in plaats van de
bloemen daar de
bessen hangen
Niet enkel vogels vieren
Maar óók de mensendieren
Gat in de lucht
Zo gaat ze hand in hand
Een plant, om de vruchten
én te sieren

Wip-op

Wip op, die tegels
En die stenen en plavei
Ga heen met dat beton
Zet je tenen in de brei
Van zwarte aarde
Wees niet nerveus
Ook je vingers en je neus
Vergroot de waarde
In je buurt,
Van dat waar je
dagelijks naar tuurt

Riemsdijkstraat

Een straat met
Gemeentelijke monumenten
Daar slenter je
Op stenen
Langs stenen
En een paar bomen
Gehavende robinia’s, een trooste-
loze boel, maar dan,
bewoners op de stoel
van kapiteins
Het roer gaat om
We gijpen,
Geen kapseizen,
Met gemeente in conclaaf, om tafel
In een jaar wordt ontrafeld,
De puzzel,
gaan banden er als stukjes in
Ook de aarde, min
De planten
Die taak voor bewoners van de
Riemsdijkstraat,
die zij laten floreren
Met p9’s om het tij te keren
En welke, op zijn beurt,
hen opfleurt
Doet opbloeien
Gezamenlijke plannen,
Uit mouwen met de handen
Niet te vermoeien
Collectief, bemoeienis
Interactie in de wijk
Dat is niet mis
Samen handen in het slijk
Boter bij de vis

Bankwezen

Met planten, bomen,
En de bodem, onder-ons
Boven-, en onder-gronds
In wezen, verbindt ze zo
Een stad, van wezens
Met minstens, 25
plantensoorten,
Ik heb ze hier paraat
Verbindt het ook bewoners,
Met een bankje op de straat
Tijdens of na het harde werken
In het park van perken
Met koffie en met taart
Om samen aan te sterken

Straatinternet

Als glasvezel, modems
In de bodems
Of wortels, schimmeldraad
In een web, inderdaad
Door de gronden,
Zijn lijntjes nu verbonden
Internet van de straat

In verband

De beste stuurlui, aan de kant
Bewoners aan het roer nu
Ironisch, of komisch, door
Bestrating in verband

Gespuis

Pleur die keien er maar uit
Bel naar de gemeente
Die gaat banden aan en sluit
op, de rest van het gesteente
foto van de voordracht in de Riemsdijkstraat

De Wageningse Plant-4-daagse staat in het teken van stadsvergroening en de samenwerking tussen bewoners onderling, alsook met de gemeente. Op donderdag 11 april 2024, werden aaneensluitend twee groenprojecten feestelijk geopend. Eerst werd een geveltuin met hop, blauwe regen (en meer) aan de pleinzijde van het stadhuis geopend, waarbij het Rad van Wageningen de hopbellen zal verwerken in hun bieren. Vervolgens was het tijd om het buurtgroen in de Riemsdijkstraat te openen, dat voortkomt uit gezamenlijk bewonersinitiatief in samenwerking met de gemeente. Hieruit is een gedichtenslinger ontstaan die zowel onafhankelijk als als reeks te lezen zijn, met het thema; Wip op, die tegel!

Bob ter Haar

Het bericht Wip op, die tegel verscheen eerst op Cultuur in Wageningen.

City of freedom, liberated from
Most of human troubles
Nearly 80 years of peace that were
Built up amongst the rubble

Attractive? “yes!”, her population
Growing like a stubble
Within a couple years
Who knows it may as well be double

I see new families, young mothers
And since greenery
It’s scenery covers
Among them many nature lovers

With University in town
That now on own campus stands
A new bubble took its shape
With scientists and with students

Drawing in a crowd, that now
Surely complements
Those who came before:
Original inhabitants

Throughout Binnenstad, Centrum
Nude, Noordwest
Wageningen Hoog,
Beneden- Bovenbuurt, the rest

Wageningen, bubble
With a permeable wall
With people from all over
That is international

A bubble, not an island
Welcoming those who seek asylum

Fleeing from a raging war
Seeking peace and hope
A future in a twinkling star
Or a shiny ball of soap?

A twinkling star she is there
Sparkling with an open mind
A mix of incomes, genders,
Orientations you may find

But also; ages, music tastes
Religion, where we live
The clothes we wear
Colour of hair,
The gifts we like to give
Where you were born
Dutch or foreign
Languages we speak
The way we talk
An open book?
Or only a sneak peek
Your favourite colours
And, the way you like to dance
A lone wolf, or surrounded
Maybe drowning in the friends
The people you know
Or the things you like to do
Making art, playing sports,
Or, getting family through
With hard work daily,
That is, sweating on the grind
It’s easy to distinguish
To discern with human mind

I conclude that: “all of us differ”
In some peculiar way
Call it: “Unique”, or “weird”,
In either form yes one could say

Thus paradoxically, or
strangely remarkable,
In a sense
What connects us all is our
Difference

Hence
Acknowledgement of that is key
The challenge then, through that to see
How to combine, to bridge the gaps
Synergize, find where our steps
Our paths they cross, run parallel
A story who’s part all can tell

Wageningen, bubble full of bubbles

Melting pot
Today our bubbles meet
All at the same time in one spot

From all walks of life
Meeting another on this path
In one gigantic or humongous
Call it: Bubble bath

May Wageningen be a melting pot

A bubble full of bubbles
In which a mix of tastes, types,
people, cultures shuffle

Doubles, triplets, quartets
Rather not alone
Shall ice cream scoops
Droop, melting in a cone

Cicuto or Anton-ios
Diverse lists, portfolios
Of connections and relations
Traveling new roads as if we were on a vacation

Yet at home
Melting, in that ice cream cone
(A zone, with tastes that are flamboyant or anew
Try it out, perhaps it’s tastier than anything you knew)

Meer dan 200 mensen, door elkaar gemengd geplaatst aan lange eettafels in de grote kerk. Prikkelende performances en
interactieve opdrachten voor de bezoekers leiden tot het versmelten van verschillende bubbels in Wageningen. Dat is,
samengevat, Melting pot. Melting Pot dinner experience | Events | POPUPOP. 3 gedichten.

Bob ter Haar

Het bericht Melting Pot verscheen eerst op Cultuur in Wageningen.

2020 after calling cor langeveld
My doubts of studying were melt
On a plot of land then freshly landed
A bunch of seeds out hand sown planted

Yet the crisis of that time and day
Tried to keep those seeds away
From one another like in labs
Separated by some tabs
Through teams and zoom
Black screens all rooms
Collected in a call

Yet though shall
Not keep your plants like that
Blind for subtle interact – ion
Lines that run
Right through soils
Mycelium
Coils, and binds it all together

Learning throught computers
Through courses being tutored
About companion planting, guilds
While irony the room silently fills

Although this setup may have brought
Those from Utrecht or abroad
Practical convenience
I was delighted when remediant
Sparks of disobedience
Drew together those who needed it

Besides few excursions
And MOA cafés
In Forum I found them
Or at Ivo’s place
To Droevendaal seem to lead all ways
Or simply follow the smell
Of steaming hot plates

Chili oil, kombucha, sparkling mead
Crunchy home bakes bread
Or a dish composed of local veg
Brims overflow with high end dish
Food brings together
What MOA (and Wageningen) is

From its production, ecologically
Processing, marketing, policy
Awareness on consumption
With every path another junction
And, hopeful as one can be
I hope that in some harmony
We channel for earth a future
Be it from computer
Or from the fields
In offices or with our heels
Deep in stands of crops
Or networking hub

Researching, advising
Farming, organising
3 years now sprouted
With roots in the ground
I feel blessed to see yet
More vegetation around

I say: “grow on!”
And let your roots dive deep
May our mycelium creep
Through soils and dirt
Or through the skies
Like flight of bird

Yet, may we rise and
Like a thundercloud
Continue to connect
Through wires
And the underground

NUE

If you dont know the
Answer just choose B
Since it says Nitrogen Use Efficiency
And that one is C
Add chemical ghee
Or powdery substance to up
Production capacity

Surprisingly
Of human waste free
Are models while
In drinking water we pee
Nitrogen, phosphorous
Potassiun, see
How limited are
For a diet these three?
Re- cycle the flows
On a large scale may be
A problem but small
It is done easily

Thinking big,
Yet acting small
I’ll plant a tree I won’t see fall
It’s composed of two words tall
Stacked on one another: nut and wall

I shall not stall for all
We can do in life’s whim
Is to stir up our worlds
Let’s start with our words
Respelling the acronym

May NUE be a
Newly Uncovered Entity, whose
Name is Ushered Effortlessly, preventing
Non-sensical Use of Energy
I ponder by that tree
Napping Under its Every leaf
When suddenly it sinks; i think
Nature Unravels Everthing

For the day of my graduation as Master student -freshly selected as city poet- I wrote two poems in honour of all former co-students and the study program Master of Organic Agriculture (MOA) at Wageningen University. With a critical wink to the endless use of input-output models and their limitations to capture living systems.

Bob ter Haar

Het bericht MOA verscheen eerst op Cultuur in Wageningen.

Dribbel met de dobber
Zo ik in de taal wat tobber
Kapitein maar ook de schrobber
Van het schip
Als de tip van de hengel
Plots aan wordt getikt
Ze rinkelt

“Hallo?”
“Wie heb ik aan de lijn?”

Hoor slechts het kabbelende water
Als aan kade van de Rijn
Wat fladderen van vleugels
’t Zullen zwanen wel weer zijn
Codetaal in het geheim
Hoor ik de woorden van m’n vader
In een rijm
Lijn voor lijn

Om de was aan op te hangen
De vuile én de schone
Soms om wat te stangen
Maar vooral bijeen te komen
Dichter bij elkaar
in December bij ter Haar
Uit te blazen af te stomen
Een lijn in de familie

Met het Nederlands van Oma
Tijdens Scrabble aan het dromen
Zoveel mogelijk de slome
Dat was ik
Maar de taal die
Plakt of pikt
Spinnenweb met grip
Ik heb het schip tussen klippen
Raak als veters verstrikt

Hond aan haar lijn of riem
Elke beat laat z’n striem
Achter ik kien wat uit tracht de
Teugels beet te pakken
Neem in acht de
regels van de taal
Sproei als tuinslang een straal
Vloeiende spraakwaterval

Uit over de struiken
Elk woord wil ik gebruiken
Sluikend drapeert
Zich een verbale sliert
Soepel en geleerd
Die de levenslijnen viert
Ik laat de lijn wat vieren

“Wie heb ik aan de lijn?”

Het is een vlieger
Die voor niets als de zon op gaat
Wind of storm blaast
In de stof die wapperend raast
Door de lucht
Met elke zucht wind klimt ze
Zo naar boven
Als Kilimanjaro de
Hoogte in gekropen

De lijn die blijft maar lopen
Ontwikkelt zich afstropend
De open hemel in,
Met elke zin
vormt zich een nieuw begin
Bemin het woordenspelen
Ogen opgeslagen
Hoop wat hemels door te geven

Hoor uit hemelgewelf:
“Wie is er aan de lijn?”

Ben het zelf
Eet enkel broodjes letters
Op een alfabetje van
Brief-postelein
Krantenpap-ier
Inktvisringen en penne
Boek-weit woord-eltjestaart
Slok spraakwater
Bagels met regels
Sappige verhalen
Luistervoer in alle smaken
Ik boer het op en braak de
Mengelmoes weer uit
Op donuts van Dilla
Of Fruit-ige loops
In de soep die
Lettervermicelli
Om kroepokoes te maken
Tracks blijven kraken als
Crackers op to-maat van de muziek
Door de speakers
Ik ben verslaafd
Ja noem het ziek

Bel de dokter:
“Hallo, wat mag het zijn?”

Hij zet een
Krabbel voor recept
Of medicijn
Een staalkabel hangt op
Spanning op terrein
Tussen palen als
Canvas of schilderij
Ik knoop de druiven op
Ook de bramen en frambozen
En de kiwis en de hop
Cherimoya, Dioscorea

Tomaten knip ik in de top
Dieven naar believen
Leidt de ranken als een rivier
Tot de stroming klopt

Voor die bessen
Voor die vrucht,
Een vracht
Houtsnippers op de schop
Die ik op de bodem drop
Blad of vers gras, ja
Reken maar ik stop
De boel goed in
Als een kind in bed
Mulch wordt ingezet
Continue riant met
Nutriënten
Hele hopen voor
Microben biotopen
Voeden onze voeding
Ja zo loopt het

Lijntje dan weer rond
Een kringloop met de grond

Vissen en familie,
Taaldieet en biofilie
Tot de letters in m’n mond
Een klont met geratel
Als bol wol ontrafeld
Bak ze vers uit m’n wafel
Ijzers heet, dus
Dek maar vast de tafel
Losse eindjes van de lijntjes ja
Gerafel knoop ik op als
Navels

Haal m’n hengel op en
Takel mirakel-eus,
En het is heus
Ik ben een slechte lieger
Uit het water
Geen vis

Maar een

Vlieger?

Lijntje poëzie is een evenement waarbij bewoners zichzelf of anderen op kunnen geven om gebeld te worden door een dichter, die op zijn of haar beurt één of enkele gedichten voorleest (zie ook: lijntje poezie (thuiswageningen.nl). Bij de feestelijke afsluiting is het volgende gedicht voorgedragen: Het van Dale definieert een lijn als “reeks van onderling verbonden punten”

Bob ter haar

Het bericht Lijntje Poëzie verscheen eerst op Cultuur in Wageningen.

“Oh Uiterwaarden”
Nu zijn je
Muizen paden
En koeien met hun
Stuiter staarten
Door Rijn
Buiten kaders
Naar hoger gelegen
Gronden gedreven
Het mondige leven
Kortstondig
Of even
Veranderd
Van slag
Maar straks
Wanneer
De rijzende zon
Jouw sedimenten
Droogt
Zoals ze ons
De huid verzadigt
Dan
Komen we

Als bruisend water
Luisteren naar
Fluit geschater
Doorkruisen laarzen
Uitgemaaide
Kruidenbladeren
Langs fruitgaard
Waar de
Varkens met hun
Buitenaardse
Snuiten vaardig
Schuiven graven
Om hun
Buit te halen
Fietsen
Op een
Kluit gestapeld
Om in de Rijn
Languit te baden
“Oh Uiterwaarden”
Ik fluister naar je
Geen duit
Daalder
Of stuiver
Staat er
Symbool
Voor wat
Jij brengt
Jouw waarde
Uit der mate
Buiten kaders

Geschreven voor en voorgedragen bij de Wageningse stadsdichtersverkiezing op 25 januari 2024. Voor de opdracht dienden deelnemers een keuze te maken uit ten minste 2 van 5 categorieën, waarbij ik koos voor a) een plek en b) een ode; geïnspireerd op de karakteristieke Uiterwaarden en haar hoogwater in Wageningen.
De voordracht is terug te bekijken via Stadsdichter Verkiezing in de bblthk 1:00:09 Oh Uiterwaarden

Bob ter Haar

Het bericht Oh Uiterwaarden verscheen eerst op Cultuur in Wageningen.

Maar
Het brein
Verzint wat
Op die
Zooi en
Maakt de
Troebele soep
Van troep
In de hersenkamer
Kraakhelder
Het kraakt kort
Knapperig als
Kroepoek dan
Draaien
De radaren
Langzaam aan
Soepel als
Hoepels
In versnelde
Pas
Begaan de voeten
Het pad
Van de stoep
Of van de straat
Stap voor stap
Is hoe het gaat
Hoe dan ook
Droog of nat
Voel de flow
Loop nog wat
Doe gewoon
Sloom of hard
Van roekeloos
Naar een goede start
Ze roepen
Het klinkt zacht
Ik zet de schoenen
Goed en wacht
Hap een laatste keer
Naar adem
Voel de kracht
Het schot
Vult de leegte
Als de maan
In de nacht
Als een vloedgolf
Beweegt het
Bloed naar de
Armen en de benen
Wat ze
Bedoelen
Met de gloed
Van een supersayan
Het moet nu

Doe de boete
Van het uren
Trainen
Stuur de benen
Regelrecht naar de
Streep aan het eind
Vergeet de wereld
En zweef in
Het moment
Zweet en leed
Bestendig
Breek het lint
In tweeën
Ellende
Is voorbij
Sper de armen
Wijd
De wereld is
Van mij

Geschreven in de tijd dat ik studeerde in Rotterdam, de stad die me met haar basketbal- en hiphopcultuur naar het Westen heeft
gelokt. Dit was de eerste eigen tekst die ik op een podium voordroeg, waarna vrienden me aanzetten om meer te gaan schrijven.
Het gedicht leidde in de finale van de stadsdichtersverkiezing Wageningen in Januari 2024 tot de winst.
De voordracht is terug te bekijken via Stadsdichter Verkiezing in de bblthk 1:51:45 Blokje Om

Bob ter Haar

Het bericht Blokje om verscheen eerst op Cultuur in Wageningen.