De arpillera-techniek ontstond in Chili tijdens de militaire dictatuur in de jaren zeventig. Veel mensen verdwenen, er was armoede en vrouwen konden niet vrijuit spreken. Daarom maakten zij kleine kunstwerken van restjes stof waarin zij hun verdriet, hoop en verhalen verwerkten. Het was een veilige manier om te laten zien wat er echt speelde en om elkaar te steunen wanneer woorden te gevaarlijk waren.
Diezelfde kracht is terug te zien in dit project. Tijdens het werken aan het kleed ontstond ruimte om te praten, te luisteren en elkaar beter te leren kennen. De deelnemers deelden wat Keti Koti voor hen betekende, spraken over Suriname en stonden stil bij vrijheid en verbondenheid. Zo groeide het wandkleed uit tot een verzameling van vele stemmen en verhalen. Het wandkleed is tot eind juli te zien in de bblthk.
