Nieuws

Bauhaus, Jugendstil en zaagselstormen
(Interview op 23 maart 2026 door Mary Janssen)
Job Zeinstra nodigt mij met een vrolijke, gastvrije blik uit in zijn werkplaats. Daar staan zes prototypen stoelen op een rijtje. Ik zie een duidelijke ontwikkeling naar een steeds meer volwaardig design. Op de zesde stoel neem ik plaats. Een verontrustend gekraak klinkt als ik ga zitten, maar Job stelt mij gerust dat het volkomen veilig is. Het meest opmerkelijke aan de stoelen zijn hun organische vormen. Het laatste prototype vormt de basis voor een digitale versie waarmee verschillende series worden gemaakt die tijdens de Culturele Ronde te zien zijn. Deze week worden de onderdelen uitgefreesd. Spannend dus.

Job is momenteel bezig met de afronding van zijn masterstudie Landschapsarchitectuur. In het ontwerpen werkt hij samen met vriend en studiegenoot Adriaan Moerdijk. Ze delen dezelfde interesse in ontwerpen en versterken elkaar in het proces.

Van schoolproject naar verfijnd ontwerp
Al tijdens de middelbare school maakte Job stoelen voor het vak beeldende vorming. Zijn eindwerk was een stoel gebaseerd op Bauhaus, waarmee hij een prijs won. In dat ontwerp zat nog ruimte voor verbetering, waar hij samen met Adriaan de afgelopen jaren verder aan heeft gesleuteld.

Bauhaus en Jugendstil vormen nog steeds belangrijke inspiratiebronnen. Kenmerkend voor Bauhaus zijn het produceerbare en maakbare karakter, met aandacht voor detail en eenvoud. De fascinatie zit ook in het materiaalgebruik. Underlayment is bijvoorbeeld een grote, relatief goedkope plaat waar je iets heel moois uit kunt halen. Uit één plaat zijn bovendien veel onderdelen te halen, wat het ontwerp praktisch en efficiënt maakt.

Organische groei als uitgangspunt
Die praktische benadering combineert Job met het natuurlijke en organische van de Jugendstil. In zijn stoel groeien als het ware bomen naar elkaar toe; ze vormen de poten en dragen de zitting. Het vertalen van dit idee naar een functionele én esthetisch kloppende stoel bleek een uitdaging.

Een belangrijke inspiratiebron is de oudere haagbeuk en de manier waarop takken groeien. In de natuur bestaat een hiërarchie van groot naar klein. Die was in het eerste ontwerp nog onvoldoende aanwezig. In het tweede ontwerp werd dat al beter zichtbaar, maar die aanpassing had ook invloed op de esthetiek. De groei in de stoel moest dicht bij een natuurlijke ontwikkeling blijven. Dat leidde uiteindelijk tot asymmetrische vertakkingen en doorkijkjes: een dynamisch takkenspel met variatie, zoals in de natuur zelf.

Proefondervindelijk ontwerpen
Het ontwerpproces verloopt grotendeels proefondervindelijk. Welk materiaal is geschikt? Welke dikte is stevig genoeg? Welke bewerking is nodig? Het is een continue afweging van keuzes. Hoe vertaalt een bedacht ontwerp zich naar de praktijk? “Daar gaat best veel tijd in zitten.”

De stoel bestaat uit onderdelen die in elkaar geschoven kunnen worden. Met de zitting ontstaat de spanning die het geheel bij elkaar houdt. Het resultaat is een stoel die niet alleen een ontwerpstatement is, maar ook bedoeld om daadwerkelijk in te zitten – bijvoorbeeld in de tuin.

Samenwerken en maken
De samenwerking met Adriaan speelt een belangrijke rol. Met z’n tweeën zie je meer, en bovendien maakt het het proces leuker. Ze delen dezelfde passie voor ontwerpen. Adriaan heeft veel ervaring met digitaal ontwerpen en een brede interesse in design. “In het bewerken van hout kan ik hem dan weer meenemen. Zaagselstormen, mijnbouwlampen, frezen. Dat zijn wel mooie dingen.”

Passie voor natuur en ontwerp
De link tussen zijn studie en het maken van stoelen is duidelijk: de combinatie van natuur en ontwerp. Binnen de landschapsarchitectuur komen die twee werelden samen, aangevuld met het nadenken over ruimtelijke vraagstukken.

Jobs thesis richt zich op bebossing en woningbouw in veenweidegebieden. In veel ontwerpen delft de natuur nog te vaak het onderspit. Hij pleit voor een toekomstvisie waarin het landschap als geheel wordt bekeken, en waarin boselementen ecologisch veerkrachtig worden ontworpen. Daar ziet hij ook een raakvlak met zijn meubelontwerpen. Zo zou het volgens hem mooi zijn als Staatsbosbeheer houtbouw kan realiseren, bijvoorbeeld voor het leveren van halffabricaten voor de woningbouw. “Dat zou heel mooi zijn.” Na zijn studie wil hij het liefst beide richtingen blijven volgen: de academische wereld én het maken.

Verwachtingen van de Culturele Ronde
“Ik verwacht dat mensen geïnteresseerd zijn. Even lekker komen zitten, delen wat ze ervan vinden.”

Het is nog de eerste productie, dus mogelijk moet er hier en daar nog wat worden geschaafd. In een folder is ook de nieuwe digitale serie te zien, waarin de modellen zijn uitgelicht. Daarnaast worden de verschillende prototypen getoond. “Bezoekers zien dat het een leerweg is. Het is leuk om te laten zien wat het proces ernaartoe is.”

Praktische informatie
Tijdens de Culturele Ronde op 11 en 12 april 2026 is Job met zijn werk te zien bij Schip van Blaauw, Generaal Foulkesweg 72, Wageningen.