Sporen

Hoor je de galm van de klok in de toren? We kijken omhoog, naar waar de trilling begon En voelen haar golven langs onze muren, Langs glazenwasladders naar het wolkenplafond. Hoor je de spreker die gonsde … lees verder

Emmaüsgangers

(een modern Awater) Op dat moment zag ik een vrouw Ik denk dat haar naam Elke was Haar tas van lappen aan elkaar genaaid deed me haar herkennen. ’t Moest vlak na Pasen zijn geweest. Het … lees verder

Bij de Wageningse Eng

Ik ga door het hek en pluk juwelen het schommelen van de dorre mais zo ver mijn oog voert blokpercelen uit bruine aarden moederschoot Ik zie witte huisjes, rode daken de wind voert met zich mee … lees verder

Vertrouwen

‘Onderzoeken of vertrouwen werkt’ dat doet me denken aan die stakker die de liefde wilde meten kussen twee – in de ochtend een bij thuiskomst ’s avonds niet steelse blikken – één Nog voor de resultaten … lees verder

De stadsomroeper

boeren met hun blauwe petten klompendansen overschot burgers hebben de stad verkocht buitenlui zijn niet meer welkom de straten hebben geen huizen meer klinkers klinken niet en daar kom ik op mijn fiets de stadsomroeper ik … lees verder

Spelen in de fontein

Wat zou die steen in de fontein toch zijn een bloem, een duif een vlam Iets dat vrijheid uit moet beelden? wat past er bij die waterweelde waar jaar na jaar, al veertien keer elke zomer … lees verder

Op weg naar Dromeland

De stad is mijn canvas, de straat mijn theater Ik Leef! Dat schrijf ik op de koude stenen Mijn vreugdekreet langs kale muren Lokt uitgelaten schelmfiguren Uit het verre Dromeland Ik loop op stelten, blaas bellen … lees verder

Wat als het wiel …

Wat als het wiel van de vrouwen van Belmonte anders was gerold helemaal de berg af met de stroom mee van de Rijn Moesten wij dan Renkums leren of met het pontje heen       … lees verder

Repareer uw jas

Als onze stad een jas zou zijn zoals een dichter ooit beweerde wie zou er dan te koop mee lopen welke dames welke heren droegen dan dit kledingstuk alsof ze hem zelf hadden gemaakt Wie zou … lees verder

Welkom thuis

Welkom geef de deuren een klopje de klinken een hand fluister in de lang verlaten gang: welkom alles zelfs het voorbijgaan ging voorbij we zijn weer thuis. Wat te gebeuren stond gebeurde een keur aan volk … lees verder

Bij het herdenkingsraam 1940-1945

Ter gelegenheid van Open Monumentendag 2015, thema: ‘Kunst en Ambacht’ Mag ik u misschien iets vragen deel met mij uw hartebloed ach wilt u alstublieft voor het straks verleden is en dat glas daar in de … lees verder

2e Divisie

Het is vandaag geen mooie dag. De grasmat ligt er prachtig bij. We zijn hier nu bijeengekomen voor de klassieker FC Wageningen tegen SV Veendam. Het stadion is volgepakt, men staat zelfs op de trappen, overwoekerd … lees verder

De dromers

English version: The Dreamers » Het schittert in de uiterwaard het waait langs de rivier. Vada ligt verlaten klagend, want kapotgeschoten haar bewoners zijn met boten elders heen gegaan waar staal en bloed en heldenmoed slechts … lees verder

Doe geen kwaad (Primum non nocere)*

Wij stad van vrijheid waar de Wereld staat en 160 volken vreedzaam wonen wij zeggen doe geen kwaad Leg het bitter van u af, door crisis angst en haat laat het spel toch aan de kinderen … lees verder

Stadsgedicht

Ik wil schrijven aan de Rijn in een huis van stenen die in die rivier gebakken zijn alsof mijn woorden zo uit onze stadse klei getrokken in ruwe brokken daar ontstaan door mij fijntjes gepolijst. Dat ik … lees verder

Martijn tien jaar 33

Martijn Coïni was drie-en-dertig toen een verslaafde op hem instak omdat ie boos was en geld moest voor zijn roes. Zo ben je een mens, zo een dader, zo een lieveheersbeestje op een steen. Zo een … lees verder

Vaarwel huis, welkom huizen

Dit huis voor ouderen had veel kamers en alles had een naam: De Grote Zaal, de Kleine Zaal, de Soos met bar en ”Buffet”, het Hok van Adrie die al lang weg was, het aangeharkte Jan … lees verder

Lijnen

  Wij kleine rechters hebben lijnen in ons hoofd, lovend, straffend, schiftend, wegend: zonder Goed en Fout valt niet te leven. Arme drenkeling, verlatene, benarde aan de onderkant, ‘gewonen’ hebben brood op de plank, de rest … lees verder

Oh, Wageningen

Lofdicht op Wageningen bij de Tafel van W – editie 9, door Laurens van der Zee, stadsdichter, 2 april 2014 Lang heb ik over een titel, dit lofdicht waardig, nagedacht maar ik bleef dwalen. Afgemat doch vol … lees verder

Kom van die wolk af!

Als slot van de Ode aan Marian Heij, op 9 maart 2014 in de bblthk van Wageningen, bracht stadsdichter Laurens van der Zee de liedtekst Kom van die wolk af!, vrij naar de bekende jaren ’60-hit … lees verder

Wageningen let op uw saek

of hoe een open stadsgracht open ogen vergt Er liggen bunkers voor de binnenstad getekend hoger dan de Hoogstraat, berger dan de Bergstraat, zwaarder dan het zwaarste water van die op te graven gracht waar iedereen … lees verder

U hoort van ons

Het Jubileum is geklaard, de klus zit er op, zonder ons was het huilen geweest, huilen en paniek, want dit Jaar kwam erg onverwacht. Wageningen kreeg het feest dat Wageningen verdiende, wat Wageningen miste weet geen … lees verder

Je mag veel

Je mag veel, je mag een vis in een kom. Draait ie rondjes. Wel goed voor zorgen. Vervolgens mag de herfst je koortshoofd koelen, je mag regen je rode ogen laten spoelen. Des winters mag de … lees verder

Gebouwen van gezag en nog wat

Laurens van der Zee, stadsdichter van Wageningen, bij de presentatie van Gebouwen van Gezag – 750 jaar monumenten van macht en pracht in Wageningen op 13 september 2013 in de bblthk te Wageningen, ter gelegenheid van … lees verder

Te wapen Wageningen

In ons wapen ruziën leeuwen om een kruis. De ene wil het hoog, de andere laag. Ik zeg laat weg, totdat we dat of enig ander waarmerk waard zijn want we zijn pas halverwege, we zijn … lees verder

De Hoogstraat is de wereld

Ja, wij schrijven, nou en? Schrijf dan zelf, dan horen we eens van een ander wat in ons roept terwijl we buiten stil zijn. Alles in ons trilt en woelt, vreest de leegte, slaat om zich … lees verder

En die stad dat zijn wij

Van binnen is ie groter dan van buiten, onze stad aan de Rijn, meerlandenpunt, waar vogels in alle talen fluiten en keukens geuren zoals je niet verzinnen kunt. Met stokken, steen en brons zijn ze begonnen, … lees verder

Jij en ik

Door Laurens van der Zee, stadsdichter van Wageningen, bij “Het is goed met jullie – Asielbeleid 5 jaar na het Pardon”, bblthk Wageningen, 7 september 2012 Vooraf: SCHRIJNEND IS EEN PRACHTIG WOORD Schrijnend is een prachtig … lees verder

Wereldburen

  Ja, je buren, daar heb je wat aan. Ze vangen je post en je kinderen op, praten tegen de kat en de plant. We roepen wat vanuit de achtertuin, lachen wat bij de voordeur, met … lees verder

Stille tocht, sterke tocht

4 mei 2012, Laurens van der Zee, stadsdichter van Wageningen   Elke stap een naam, elke stap een mens, in onvrijheid gestorven. Alle stappen in deze tocht schieten nog te kort om onze doden te gedenken, … lees verder

Cultuur is een stoel is een stoel

Laurens van der Zee*, stadsdichter van Wageningen (Woensdag Debatdag, organisatie De Gelderlander en de bblthk, Wageningen, 28 maart 2012) Ik ben Wageninger maar dat maakt niet uit, ik kan evengoed een cultuurdrager zijn. Trouwens, iets dragen … lees verder

Geraakt in februari

Hoog tussen hemel en uiterwaard ligt Nemo’s Nautilus tegen de helling, nog van een zondvloed – niet lang meer, een cruiseschip gaat voor anker op zijn plaats. Op een nacht, achter ronde ramen, zongen daar magiërs … lees verder

SLUIT
SLUIT